شهید مرتضی زارع دولابی در سال 1337 در محله دولاب تـهران محلهای که عطر و بوی شهادت «نواب صفوی» و مبارزات « آیتالله سعیدی » در آن پیچیده بود, چشم به جهـان گشود. وی در سایه تربیت صحیح خانواده، از همان کودکی علاقه وافری به قرآن و کتب قرآنی نشان میداد. پس از تحصیل تا مقطع دوم راهنمایی به کار روی آورد و معلومات خود را با مطالعه آثار بزرگان مبارزه و شرح حال آنان روز به روز افزون میساخت.
اولین جرقههای حضور او در مبارزات انقلابی، پخش اعلامیههای حضرت امام (ره) و شرکت در سخنرانیهای علما و بزرگان این قیام مردمی در سال 1356 آشکار شد که نتیجه آن مورد ضرب و شتم قرار گرفتن او توسط مأمورین ساواک بود.پس از پیروزی شکوهنمد انقلاب اسلامی در زمره افرادی بود که به تشکیل انقلاب مشغول شد و پس از آن به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.
هنوز یک ماه از ازدواجش نگذشته بود که عازم جبهه سوسنگرد و آبادان شد و بعد از شرکت در عملیات بیتالمقدس، همراه جمعی از مسئولان به کمک مردم ستمدیـده لبنان شتافت و مدت چهـارده ماه در علمیــاتهای ضد صهیونیستی همپای مبارزان لبنـانی ایفای نقش کرد. وی زمانی که به ایران بازگشت، فرمانـدهی گردان حضرت قاسم (ع) را در لشکر 10 سیدالشهدا (ع) بر عهده گرفت.
او همواره در آرزوی پیوستن به یاران شهیدش بود و پس از حماسهآفرینی در عملیـات والفجر مقدماتی و والفجر 1 ؛ طولی نکشید که او نیز به پرستوهای مهاجر رسید و در بامداد دوازدهـم مردادماه سال 1362 مصادف با شهادت امام جعفر صادق (ع)، درحالی که عملیات غرورآفرین والفجر 2 در منطقه حاجعمران دنبال میشد، پرچم سرخ شهـادت را اینبار عاشقـانه بر فراز قلـه 2519 برافراشته ساخت و آسمانی شد.
لشکر 10 سیدالشهدا
با اهل بیت (ع) دشمنی نمی کنند مگر کسانی که حرامزاده اند. ...